2 Kasım 2008 Pazar

"O" DA ÖNCEKİLER GİBİ ÇIKTI


“O” da daha öncekiler gibi çıktı…

O’da kullandı, o’da kandırdı, o’da oynadı, o’da terk etti, o’da yalnız bıraktı…

Artık kimse kalmadı güvenecek etrafta. Ne bir dost ne bir arkadaş. Güveneceksen birisine derdini anlatmak için kimseyi tanımamalı yanındaki. Ne sen onun yanındakileri ne de o senin yanındakileri tanımalı. O zaman anlat anlatabildiğini, söyle söylemek istediklerini içinden geldiği gibi. Söyle zaten kime anlatırsa anlatsın tanımıyor seni. O zaman dert etmezsin birine anlatır mı diye. Olmaz kafanda sorular.
Sen ne kadar saklasanda insanların sırlarını kimse saklamaz senin sırrını. Deşifre eder seni. Tamamen büyük bir saflık ve doğrulukla paylaştığın düşünceleri satar insanlara bedavaya kendi çıkarları doğrultusunda.


İnanma artık kimseye, güvenme düşüncelerini açacak kadar.


Çocukluktan beridir söylenir günlük tut diye. Tut işte bir günlük anlatmaz bir defter hiçbir şeyi kimseye. Biri gelirde açmaya çalışırsa direnir önce göstermemek için sayfalarını. Ama sonunda masumca bırakır kendini meraklı kişinin kollarına. Ancak o zaman öğrenir düşüncelerini başkaları. Ama yinede kızamaz küsemezsin bir deftere. Yine sonunda ona sığınırsın.


Defterler ve kitaplar kaldı sadece güvenecek bu hayatta….


Güven artık sadece ama sadece onlara…

Hiç yorum yok: