Neden sever insan, neden bağlanır, neden hayaller kurar sevdikleriyle? Günün birinde onu yitireceğini bile bile. Bilir insan biteceğini mutlulukların ama unutur bu bildiğini. Unutmasa yaşayamaz ki zaten. Geçmez ki zaman. Iskalar hayatı o zaman.
Bir insanı kaybetmenin en acı şeklinin sevginin bitmesi, aldatma, yapılan haksızlıklar, söylenen kötü sözler olduğunu söyleyen bir yazı okudum dün. Düşündüm bu yazıyı yazan, bunları yaşamış ve bu kaybı kaldıramıyor yüreği. Oysa ki bilse bir insanı kaybetmenin en acı şekli ölümdür. Sevdiğinin ulaşamayacağı diyara gitmesi seninse burada kalmandır. Heleki seviyorsan onu, aşıksan, güzel günler geçiriyorsan onunla, hayatının en değerli en anlamlı günlerini yaşatıyorsa sana. O kadar zor ki severken onu, cenazesinde göz yaşı dökmek. O kadar zor ki sana güzel anlar yaşatan insanın gidişiyle perişan olmak. Ona sonbir kez dokunmak, koklamak, sesini duymak, onu hissetmek istersin ama olmaz. Olsa böyle bir hakkın o son bir kezleri yapabilsen yetermi ki sana. Elini çekebilirmisin teninden, gözlerine bakmayı kesebilirmisin, kokusunu içine çekmekten yorulurmusun? Tamam bitti artık gidebilirsin, git diyebilirmisin ki? HAYIR asla yetmez o son bir kezler. Asla gelmez sonu bu arzuların. Bitmesin istersin o son dakikalar hayat dursun birileri dondursun o anı istersin bir fotoğraf karesindeki gibi.
Hiçbir zaman kendine gelemiyeceğini düşünüyor insan. Ömrünün sonuna kadar cenazenin ardından hissettiklerini hissedeceğini zannediyor. Ama hayat bütn hızıyla akıp gidiyor.
Bu üzüntüyü yaşarken insan etrafına bakıyor, çevresindekileri olup bitenleri inceliyor. O kadar üzülürken, ailesi, sevgilisi üzülürken ölenin; onu tanımayanlar haklı olarak habersiz olup bitenden güle oynaya yaşıyorlar. Ne senin üzüntün umurlarında,ne ailesinin üzüntüsü. Ağlarken sen bir kenarda sorarlar ne oldu diye. Anlatırsın, sonra mukadderat derler, dünyanın düzeni böyle yapacak bir şey yok üzülme derler. Ve onlar için konu orda kapanır. Ama bilemezler ki senin içindeki yangını, yüreğinin parçalanışını. Bilmezler ki üzülme demekle bitmiyor üzüntün.
Eğer seviyorsan onu, aşıksan ona. Birdaha kimseyi öyle sevemez, bir daha kimseye öyle bağlanamaz ve güvenemezsin. Bunları yapamamanın sebebi öncelikle onun güzelliği ve saflığıdır, sonra bir daha bu acıyı yaşamak istememe arzundur. Ağırdır çünkü yaşamak bunu, kaldıramaz her yürek bu acıyı. Düşünürsün istemezdi benim böyle üzülmemi, elinde olsaydı bilseydi böyle üzüleceğimi gitmezdi yada benide alırdı yanına. Ama gitmiştir artık. Geride kalanlara üzülmek düşer bundan sonra. Tesellisi yoktur ölümün. Gidenin yerine konamaz başka hiç bir şey, başka hiç bir kimse.
Olmayacak, hayatına girdiğin, 5 dakikanı paylaştığın hiç bir kimse seni unutamayacak YAKUP HAKAN PULLU. Seni tanımayanlar bu acıyı anlayamayacak. Üzerinden çok zaman geçsede unutamayacak seni bilenler. Gülen zeytin gözlerin, güzel yüzün, gamzelerin, kocaman sevgi dolu yüreğin unutulamayacak. Seni tanıyan insanların sözlüklerinde MELEK kelimesinin anlamı SEN olacaksın bundan sonra.
Unutulmayacaksın...
3 yorum:
telefonum caldı..alo dedıgımde soylenenlere ınanamadım..saka yapılıyor zannettım mutlu bı gundu benım ıcın..konusma bıttıkten sonra sankı benden bı parca gıttı hayatımda en sevdıgım ınsanlardan bırını kaybettım bu zamana kadar tandıgım en ıyı arkdasım kardesım yakup hayatını kaybetmıs..bu zamana kadar ılk defa en sevdıgım bı arkadasım hayatını kaybetmıs nasıl unuturum bılmıyorum senı ..her gün dua ederken senın de mekanın cennet olmasını ıstıyorum..emınım kı oyle..senı unutmayacagız kardesım..MEKANIN CENNET OLSUN
hep senin yazılarını okuyorum o kadar güzel ve derinki yazdığın her yazıı..ben de isterdim sesim çıksın duygularımı olduğu gibi anlatayımm ama hayırr..tam 98 gün oldu meleğimm ve ne kadar zaman geçerse geçsinn ilk günki acı..şokk içimde..hep keşke diyorumm..o hafta ısperteda işin olmasaydıı o adamlar fuara gelmiş olsaydı bi önceki hafta alıp ertelediğin biletle gitmiş olsaydınn..bunu kimse bilmez belki ama ben kahroluyorummm..bi sonraki hafta ya da fenerin maçına bilet almamış olsaydın da yine erteleseydin keşkeeee..ama artık hiçbişe deişmiyooo..ve ben susuyorumm arkandan dua etmekten başka bişe yapamıyorumm..daha uçağa binerken nası neşeliydin oysa alanda canın sıkıldı dakikalarca konuşup fıkralar anlatıp şarkılar sööledinn..ben senin sırrınım bebeğim ve öyle kalıcam ama bişeyler söylemeden de duramıyorum kızma nolurrr..sen benim canımın taa içindesin derdin ya bitanem banim canımın çoğu da gömüldü seninle sadece bedenim dayanmaya çalışıyo bu hayataaa..güzel gözlü gamzeli bebeğim benimm...rahat uyuu
Hayatta herşeyin olma ihtimali var. Gerçekleşen şeyler de insanlar tarafından bir şekilde unutulup gidiyor. Ancak ben birşeyi unutamadım, Yakup'u.. Belki hala daha inanamadığım için, belki de onu çok sevdiğimiz için. Çok çabuk ve ansızın ayrıldın aramızdan kardeşim. Hep aklımızdasın...
Yorum Gönder